Luc van Colmjon

Toeval bestaat niet

Luc en Godert van Colmjon waren twee ondernemende broertjes met leuke stemmetjes.
Om het magere huishoudgeld wat aan te vullen en om hun school te kunnen betalen, gingen ze optreden op bruiloften en partijen. Ze waren zeer herkenbaar met hun deftige pak met vlinderdas. Daarom kregen ze als artiestennaam The Butterflies.

1956
Bij toeval werden ze ontdekt door de platenmaatschappij; muzikant/arrangeur/componist Pierre Wijnnobel ontfermde zich over het tweetal. Hun eerste plaatje heette Dixieland en was een vertaling van jazz standard Muskrat Ramble dat faam verwierf in de versie van Louis Armstrong.

Wijnnobel vertaalde dit nummer en hoewel het stamt uit 1956, kan ik me nog fragmenten van de tekst herinneren. “Want wij zijn stapelgek op Dixieland – spelen wij een goeie dixieland – nou dan zijn we in ons element – alle andere muziek is goed wanneer je tachtig bent – enz.”

1958
Hun volgende hitje was Willem Word Wakker, een vertaling van Wake Up Little Suzie, een hit van de Everly Brothers. Het was 1958, mensen, en de rock&roll was nog maar net doorgebroken in Nederland. Die twee jonge knapen zongen het allereerste Nederlandse rock&roll nummer ooit!

1961
In 1961 mocht het duo op bescheiden schaal nog even vlammen met het nummer Brigitte Bardot, dat ze zelf vertaald hadden; maar The Emeralds gingen er, na enige summiere veranderingen in de tekst, met de eer vandoor!

2025
Enkele dagen na het overlijden van B.B. overleed ook de laatste Butterfly, Luc van Colmjon.

Toeval bestaat niet!