In 1968 was ik achttien jaar oud en mocht ik met de immens grote Opel Kapitän naar een concert in de Kennemer Sporthal in Haarlem. Ik was fan van Cliff Bennett & Rebel Rousers, een liefde die ik met geen van mijn vriendinnen kon delen. Dus ging ik in mijn eentje.
Auto kwijtraken was toen in die buurt toch al een probleempje maar op enige loopafstand kon ik het slagschip wel parkeren.
Het was niet erg druk in de sporthal en ik kon gemakkelijk vooraan staan bij het opgehoogde podium. Maar hoe ik ook keek, de markante kop van Cliff Bennett kon ik niet ontdekken. Ook na de pauze niet.

Erik Satie (17 mei 1866 – 1 juli 1925) was een Franse musicus en schrijver, die beroemd werd om zijn minimalistische composities. Hoewel uit een gegoede familie afkomstig, leidde hij het leven van een buitenstaander en non-conformist. Van jongs af had hij moeite met de aanpassing aan wetten en regels; school en studie waren niet aan hem besteed.  Hij had wel een groot gevoel voor humor.

Enkele maanden geleden alweer bracht Bill Wyman een nieuw solo-album uit met ondersteuning van een aantal oudgediende medemuzikanten. Ik heb een zwak voor Wyman, omdat hij bij de Rolling Stones altijd op de achtergrond bleef en er weinig aandacht was voor zijn muzikale bijdragen, voornamelijk op de bas, terwijl hij zeer verfijnde en melodieuze baslijnen speelde.
Ik heb ook een zwak voor Wyman, omdat hij na zijn vrijwillige vertrek uit de Rolling Stones ondanks het gebrek aan grote successen zijn eigen muzikale pad bleef volgen.

In april 1944 verscheen het nummer Swinging on a Star op 78 toeren, geschreven door Jimmy van Heusen en Johnny Burke, veteranen op het gebied van t.v.- en filmmuziek. Het werd gezongen  door Bing Crosby en The Williams Brothers met daarin een heel jonge Andy Williams.