West Side Story van Broadwaymusical (1957) tot Spielbergproductie (2021)
Ik kom uit een muzikaal nest. Bij ons thuis stond er altijd wel een elpee op met favoriete muziek, waar we allemaal naar luisterden en die we allemaal meezongen. Tot de opmars van de beatmuziek een scheiding van de geesten teweegbracht. Mijn ouders wilden absoluut niet naar die langharige muziek luisteren en wij van de weeromstuit niet meer naar My Fair Lady, Oklahoma, Porgy and Bess, Frank Sinatra en ander oudbakken tuig. De enige uitzondering was The West Side Story, omdat daar naast mierzoete ballads ook behoorlijk in geswingd werd. De West Side Story was van oorsprong een Brodwaymusical, losjes gebaseerd op het aloude Romeo-en-Juliathema, geschreven door Laurents & Sondheim. De muziek was geschreven door Leonard Bernstein die hiermee zijn doorbraak bij het grote publiek als componist, dirigent en allround musicus beleefde. Door het enorme succes ontstond het idee het verhaal te verfilmen, onder leiding van Jerome Robbins als choreograaf/regisseur. In 1961 ging de film in première en het werd een enorm succes.
Het verhaal is simpel en speelt tussen Pools/Amerikaanse en Puerto Ricaanse straatbendes in de Upper West Side, een buurt van Manhattan (NewYork). Tony en Maria worden verliefd op elkaar, hoewel ze bij de verschillende bendes behoren. Tony hoort bij de Jets en de Puerto Ricaanse Maria hoort bij de Sharks. De straatbendes vechten om de heerschappij over de straten van New York, waardoor de twee eigenlijk rivalen zijn. Toch is hun liefde voor elkaar te sterk en kunnen ze elkaar niet loslaten. Dat moest dus wel verkeerd aflopen! De beschrijving van de jeugdbendes van New York wordt in de musical nogal geromantiseerd. De jongens spreken af met de blote vuist te vechten. Als er toch messen worden getrokken, zijn ze radeloos als dat verkeerd afloopt. In werkelijkheid zijn de New Yorkse jeugdbendes meedogenloos. Op mij als tiener maakten de gedanste straatgevechten de grootste indruk, gevolgd door het jennen van de politie-agent (Officer Krupke). Het inspireerde mij tot het schrijven van een slechts in concept aanwezige musical met dansscènes tussen twee IJmuidense jeugdbendes. Gee Officer Krupke was mijn favoriet, net als de instrumentale balletmuziek, America vond ik fantastisch met die schelle Puerto Ricaanse stemmen en ook I feel pretty kon ik wel waarderen. Van Maria en Tonight moest ik (en moet ik nog steeds) niets hebben! De film was een opstapje voor jonge, veelbelovende talenten als Natalie Wood, Richard Beymer, Russ Tamblyn, Rita Moreno en George Chakiris (door mijn broer vasthoudend Giro Goggo Sharkis genoemd). Natalie Wood verdronk onder verdachte omstandigheden. Richard Beymer (voormalig kindsterretje) en Russ Tamblyn (danser/acteur) verleenden hun mdewerking aan de serie Twin Peaks. Rita Moreno was al vanaf haar elfde jaar actief in de filmwereld. George Chakiris is kort geleden met pensioen gegaan na een zeer lange carrière in verschillende films en televisieshows. Never ending story De musical West Side Story kende sinds 1957 een groot aantal uitvoeringen in verschillende delen van de wereld. Ook in Nederland is het stuk vele malen opgevoerd, o.a. in Carré en in het Concertgebouw in Amsterdam. Er is een nieuwe filmversie gemaakt door Steven Spielberg. Speciaal voor Rita Moreno werd een mannenkarakter uit de oorspronkelijke West Side Story een beetje aangepast zodat zij als oudere vrouw toch mee kon spelen. Deze versie was overigens niet erg succesvol.